Dakikalarca saniyelerce buram buram yalnızlık bunun adı
koşarak uzaklaşıyorum her seferinde kendimden..Kaçışlarımın en büyüğü.
Ellerim semaya her uzandığında yutkunuyorum sadece. Boğazıma düğümlenen binlerce sözcüğü orda harmanlayıp aminler uçuruyorum en derinine.
Zaman mı geçmiyor ben mi yerim de sayıyorum ne kadar soru varsa karmaşık hepsiyle tek tek cedelleşiyorum. Bir yere varmıyor yine de düşünceler orda takılıp kalıyor.Bir dua aralığı kadar tüm sıkıntılar.
Ben farkedemiyorum yine..(M.K)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder